Mijn huis is jouw huis: Mi casa es tu casa

Colombia is een prachtig land, eentje waar je vast wel van gehoord hebt. Ja, net als elk ander land kent het donkere en verdrietige passages die het grondgebied hebben getroffen. Maar ik moet ook zeggen dat we na elke val weer opstaan; dat onze glimlach intact blijft en dat onze deuren openstaan zodat je de schoonheid van dit land kunt ontdekken en alles wat we hebben opgebouwd, afgebroken en opnieuw opgebouwd met onze herinneringen. Want we vergeten niet: we transformeren pijn in kunst, muziek, cultuur, smaken en zoetheid.

Van het kleinste tot het grootste, in Colombia zijn we gewend om vooruit te blijven gaan. We doen niet tekort als het gaat om goede gastheren zijn.

En nee, ik ben hier niet om je te vertellen over het toerisme-ecosysteem, de gremia of instellingen, of over de investeringen van de overheid in deze groei die de Colombianen vieren. Ik ben hier om je te vertellen over het Colombia dat ik ken: het land dat ik de afgelopen jaren als journalist, als Colombiaanse, als iemand die niet meer in haar thuisland woont, heb doorkruist, maar op afstand vertel zodat anderen het via mijn woorden en mijn ogen kunnen ervaren.

En natuurlijk, terwijl ik het verhaal vertel, zie ik ook hoe het land zich vertaalt in cijfers. In de afgelopen maanden, volgens gegevens gedeeld door ANATO (Asociación Colombiana de Agencias de Viajes y Turismo), bezoeken niet alleen meer toeristen Colombia, maar verblijven ze ook langer, tussen de 16 en 27 nachten. Deze gegevens zijn recentelijk gepubliceerd door Tres60.travel, een nieuwsplatform over toerisme in Ibero-Amerika. Er gebeurt dus iets in het “land van schoonheid”, iets goeds waar we vandaag trots op zijn en waardoor meer mensen ons zouden kunnen leren kennen.

Het is duidelijk dat de bloei van mijn land inhoudt dat we ons ontwaken naar de wereld moeten zien, gelovend in wat nog in opbouw is, in wat potentieel heeft, meer dan in onmiddellijke en individuele resultaten. Opkomende bedrijven, ondernemers en collectieve initiatieven in de regio’s zijn cruciaal geweest bij deze zaaien en oogsten. Want als iets duidelijk is voor Colombianen, dan is het dat ons land van onderaf wordt opgebouwd, door iedereen; niet vanuit centralisme of vanuit de handen van enkelen. We weten ook dat het ondanks alles wordt opgebouwd, want zelfs met veel structurele uitdagingen, “gaan we ervoor” (“echamos pa’ lante”).

Dus over die handen die dat Colombia weven en dragen, zul je de verhalen in deze ruimte vinden: datgene wat de ware essentie van ons land weerspiegelt. En natuurlijk, als je vragen of opmerkingen hebt, kun je me altijd schrijven. ¡Mi casa es tu casa!